HOMENEWSWIADOMOŚCISHOPSYNODLINKS





10th October - Archbishop Gądecki's Intervention at the Synod
(Translated from Archishop Gądecki's blog)

Abp Gądecki na Synodzie: nie mamy władzy, aby zmieniać doktrynę Kościoła

Abp Gadecki at the Synod:  We do not have authority to change the doctrine of the Church

Osoby żyjące w powtórnych związkach małżeńskich nie powinny uważać się za odłączone od Kościoła, choć – nie będąc w stanie łaski uświęcającej – nie mogą przystępować do Komunii świętej – to główne przesłanie wystąpienia przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski abp. Stanisława Gądeckiego na Synodzie w Rzymie. „Tak jak przypomniał nam Papież Franciszek, my tutaj obecni nie chcemy i nie mamy żadnej władzy, aby zmienić doktrynę Kościoła” – podkreślił metropolita poznański.

People living in repeated marriages should not regard themselves as cut off from the Church – although – not being in a state of Grace – they cannot receive Holy Communion – this is the main message of the statement of the president of the Polish Episcopal Conference at the Synod in Rome.  "As Pope Francis reminded us, those present do not wish nor do we have any authority to change the doctrine of the Church” – stressed the Poznan Metropolitan.

Publikujemy treść wystąpienia wygłoszonego przez sbp. Stanisława Gądeckiego w sobotę, 10 października, podczas VI sesji generalnej:

We publish the speech given by abp Stanislaw Gadecki on Saturday, 10th October, during the VI general session:

Wystąpienie abp. S. Gądeckiego, Przewodniczącego KEP podczas Synodu

Speech of Abp S Gądecki, Chairman of KEP, during the Synod

Sobota, 10 października 2015 r.   /   Saturday, 10th October, 2015

Na początku pragnę podkreślić, że poniższe wystąpienie nie jest jedynie moją osobistą opinią, ale opinią całej Konferencji Episkopatu Polski.

I wish to stress at the start, that this speech is not only my personal opinion, but the opinion of the whole Polish Episcopal Cconference.

1. Nie ulega wątpliwości, że Kościół w naszych czasach musi – w duchu miłosierdzia – pomagać rozwiedzionym, żyjącym w ponownych związkach cywilnych, troszcząc się ze szczególną miłością, aby nie uważali się oni za odłączonych od Kościoła, podczas gdy mogą, a wręcz – jako ochrzczeni – mają obowiązek uczestniczyć w życiu Kościoła.

1.  It is obvious, that the Church of our time must – in the spirit of mercy – support the divorced living in repeated civil unions, caring with a special love, that they do not feel that they are cut away from the Church, when in fact, as baptised persons, they have a duty to take part in the life of the Church.

Niech zatem będą zachęcani do słuchania Słowa Bożego, do uczestnictwa w Ofierze Mszy Świętej, do wytrwania w modlitwie, do wspierania dzieł miłosierdzia oraz wspólnych inicjatyw na rzecz sprawiedliwości, do wychowywania dzieci w wierze chrześcijańskiej oraz do pielęgnowania ducha i dzieł pokutnych, aby w ten sposób, z dnia na dzień, wypraszali sobie łaskę Bożą. Niech Kościół okazuje się miłosierną matką i w ten sposób umacnia ich w wierze i nadziei (por. Jan Paweł II, Familiaris consortio, 84).

Let them, therefore, be encouraged to listen to the Word of God, to take part in the Sacrifice of Holy Mass, to persevere in prayer, to support works of charity and common initiatives for justice, to bring up their children in the Christian Faith as well as nurturing a spirit of and acts of penance, so that in this way, on a day to day basis, they can work for God’s Grace. Let the Church show itself to be a merciful mother and in this way strengthen them in faith and hope. (St John Paul II, Familiaris consortio, 84).

2. Kościół jednak – w nauczaniu na temat udzielania Komunii Świętej rozwiedzionym, żyjącym w ponownych związkach cywilnych – nie może ugiąć się wobec woli człowieka, lecz wobec woli Chrystusa (por. Paweł VI, Przemówienie do Roty Rzymskiej, 28.01.1978; Jan Paweł II, Przemówienie do Roty Rzymskiej, 23.01.1992; 29.01.1993; 22.01.1996). Kościół nie może zatem dać się podporządkować ani sentymentom fałszywego współczucia wobec osób, ani też fałszywym – choć popularnym w świecie – wzorcom myślenia.

2. Nevertheless the Church – in teaching about giving Holy Communion to the divorced living in new civil unions – cannot bend to the will of the person, but to the Will of Christ (see Paul VI, Speech to the Roman Rota, 28.01.1978; John Paul II, Speech to the Roman Rota, 23.01.1992, 29.01.1996). The Church cannot allow itself to be sub-ordinate to either feelings of false sentiment towards people or to the false – though popular – models of thinking.

Zgodzić się, aby przystępowali do Komunii Świętej ci, którzy bez związku sakramentalnego współżyją „more uxorio” [jak małżonkowie], byłoby sprzeczne z Tradycją Kościoła. Już dokumenty z najwcześniejszych synodów w Elwirze, Arles, Neocezarei, które odbyły się w latach 304-319, potwierdzają doktrynę Kościoła, iż rozwiedzeni, żyjących w ponownych związkach nie mogą przystępować do Komunii eucharystycznej.

To agree that those living "more uxorio” [as if they were married] in nonsacramental unions, should be able to receive Holy Communion, would be against the Tradition of the Church. Already documents from the earliest Synods in Elwira, Arles, Neocezaria, which took place in the years 304-319, confirm the doctrine of the Church, that the divorced living in new unions cannot receive Holy Communion.

Podstawą takiego stanowiska jest fakt, że „ich stan i sposób życia obiektywnie zaprzeczają tej więzi miłości między Chrystusem i Kościołem, którą wyraża i urzeczywistnia Eucharystia” (Jan Paweł II, Familiaris consortio, 84; por. 1 Kor 11, 27-29; Benedykt XVI, Sacramentum caritatis, 29; Franciszek, Anioł Pański, 16.08.2015).

The basis of this position is the fact that, their state and way of life is objectively a denial against the bonds of love between Christ and the Church, which is expressed and realised by the Eucharist” (St John Paul II, Familiaris consortio, 84; por. 1 Kor 11, 27-29; Benedict XVI, Sacramentum caritatis, 29; Francis, Angelus, 16.08.2015).

3. Eucharystia jest sakramentem ochrzczonych, którzy znajdują się w stanie łaski sakramentalnej. Zgoda, aby do Komunii Świętej przystępowały osoby, które nie są w stanie łaski sakramentalnej, mogłoby spowodować ogromne szkody nie tylko w duszpasterstwie rodzin, ale również w doktrynie Kościoła o łasce uświęcającej.

3. The Eucharist is the Sacrament for the baptised, who are in a state of Sacramental Grace. Permission, for people who are not in a state of Grace, to receive Holy Communion, could do immense harm not only in the pastoral ministry for families, but also for the doctrine of the Church about sanctifying Grace.

W rzeczywistości bowiem decyzja, aby udzielać im Komunii Świętej otworzy-łaby drzwi do tego sakramentu wszystkim, którzy żyją w grzechu śmiertelnym. To zaś w konsekwencji przekreśliłoby Sakrament Pokuty i wypaczyłoby znaczenie życia w stanie łaski uświęcającej. Należy też podkreślić, że Kościół nie może zaakcep-tować tzw. stopniowości prawa (Jan Paweł II, Familiaris consortio, 34).

In reality the decision to give them Holy Communion would open the door to this Sacrament for everyone living in mortal sin. In consequence this would write-off the meaning of the Sacrament of Penance and distort the meaning of life lived in a state of grace. It is also necessary to stress, that the Church cannot accept so-called gradualism of the law. (St John Paul II, Familiaris consortio, 34).